wurěkować

wurěkować

wurěkować (hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	wurěkuju	wurěkujemoj	wurěkujemy
2.	wurěkuješ	wurěkujetej (-taj)	wurěkujeće
3.	wurěkuje	wurěkujetej	wurěkuja (wurěkuju)

aspekt	ip
transgresiw	wurěkujo, wurěkujcy, wurěkowawši
prezensowy particip	wurěkowacy
preteritowy particip	wurěkowany
ł-forma	wurěkował, wurěkowała, wurěkowało, dual: wurěkowałoj, plural: wurěkowali (wurěkowałe)
werbalny substantiw	wurěkowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	wurěkowach	wurěkowachmoj	wurěkowachmy
2.	wurěkowaše	wurěkowaštej	wurěkowašće
3.	wurěkowaše	wurěkowaštej	wurěkowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	wurěkujmoj	wurěkujmy
2.	wurěkuj	wurěkujtej (-taj)	wurěkujće
3.	wurěkuj, njech wurěkuje	wurěkujtej (-taj)	njech wurěkuja (wurěkuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: wu·rě·ko·wać

Wurjekowanje

IPA: ['u̯uʀʲɪkou̯ač]

Semantika

Woznamy:

[1] Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Kedźbu! Tute je zestarjene piasanje. Pisanje po nowym prawopisu je wurjekować.

Imperfektiwne wurěkowaše je 1x dokładźene, wurěkowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] To njemóžu ja wurěkować. (Jurij Koch)

Někotři hosćo-lajcy mějachu deficity přez njedosahacy hłós abo njejasne wurěkowanje. (Rozhlad, 1993)

W starych zapiskach nańdźeš je po němskim wurěkowanju a prawopisu napisane. (Rozhlad, 1993)

Wopačne wurěkowanje abo wopačne pisanje někajkeho wuraza njeje dźě witane, hačrunjež njesłuša wone k tym za wuwiće rěče najhóršim přestupjenjam. (Rozhlad, 1993)

Recitować dyrbjach je mištrej stejo z dobrym wurěkowanjom a z wot powědnej mimiku a gestiku. (Rozhlad, 1993)

Tak bě za mnje wosebje překwapjace, zo měješe runje tón, wot kotrehož to najmjenje wočakowach, mjenujcy Gerald Schö z Choćebuza, najrjeńše serbske wurěkowanje, wosebje při prěnim spěwje. (Rozhlad, 1992)

Je nałožował we wobchadźe z tutymi ludźimi jednoru, prostu, wjesnemu burskemu ludej přiměrjenu a zrozumliwu rěč, kotraž njewotbłyšćowaše so jenož we wólbje słowow, ale tež w typiskim wurěkowanju tuteje wsy. (Rozhlad, 1992)

Spěšnje tež wšitcy šulerjo, serbsce a němsce, serbski alfabet tak nawuknychu, zo móžeše kóždy krótke teksty spěwčkow, wuličenkow a hrónčkow čitać a bórze tež bjez akcenta wurěkować. (Rozhlad, 1992)

Nowak je rodźeny rěčnik; we wuběrku słowow, w intonaciji a wurěkowanju wobknježi wón bohatu, diferencowanu delnjoserbšćinu kaž dźensa lědma něchtón druhi. (Rozhlad, 1992)

Tak dołho, kaž so jenož ertnje rozžohnowachmoj, njemějachmoj z tutym słowom žane starosće - wurěkować wšak je hišće móžachmoj. (Rozhlad, 1992)

Na spočatku wužiwachmoj za to tři wšelake warianty: wšelake wšak běchu wone jenož w pisanju - tschü čys, čěs -, wurěkować mějachu dźě so wšitke na samsne wašnje. (Rozhlad, 1992)

Wo tutym pismiku praji Fryco, zo móže so wurěkować po domjacym dialekće pak jako w abo jako 1 (som bywa abo som byla). (Rozhlad, 1999)

A to je tež pismik u z małym nadpisanym e u), kiž steji za wokal, kotryž so w dialektach wurěkuje po labialach pak jako u abo jako y kaž w słowach bys abo bus, pytas abo putas, myslis abo muslis a podobne. (Rozhlad, 1999)

Njejsym so tež hižo tak wo swoje wurěkowanje a niwow wobknježenja serbšćiny bojała. (Rozhlad, 1998)

Za mnje je nětko stał nadawk, z toho sčinić jednotnu ortografiju, kiž wotbłyšćuje na jednym boku aktualne wurěkowanje, aktualne zwukowe struktury Slepjanskeje narěče, ale k iž pak so tež přejara njewotchila wot tradicije, wot hižo wozjewjenych tekstow a wosebje, wot ortografije wobeju spisowneju rěčow. (Rozhlad, 1996)

Nimo toho sym na kóncu knihi, hladajo na mjenowane prašenje, přidał krótke wopisanje najwažnišich wosebitosćow wurěkowanja a pisanja w Slepjanskej narěči a nadźijam so, zo budźe to tež pomoc a nastork, na př. (Rozhlad, 1996)

H\ (Praha) předstaji někotre wunoški eksperimentalno-fonetiskich přepytowanjow konsonantizma hornjoserbskeje spisowneje rěče, kiž je přewjedła na wurěkowanju serbskich dźiwadźelnikow, wosebje nastupajo korelaciju spěwnosćnjespěwnosć a mjechkosćtwjerdosć. (Rozhlad, 1991)

Dotal su wušli dwaj zwjazkaj fonetiskeho (dźensniše wurěkowanje praslowjanskich wokalow ě, \xa7 a 9) a zwjazk leksikaliskeho rjada (terminologija zwěrinstwa). (Rozhlad, 1991)

Smědźach holi, za kotruž njeje w němčinje scyła tajkeho poćahow połneho słowa, nětko tež >>hola<< rěkać, smědźach jo preciznje a nutrnje rozumjejo wurěkować, tuto mjeno >>Struga<<, a ženje wjac hrubje a hłucho >>Štruga<<. (Čitanka 10. lětnika 1990)

Z přijomnej překwapjenku bě Majka Kowarjec (Marjana) jako hósć kotruž připosłucharjo chwalachu, nic jenož jasneho wurěkowanja dla. (Rozhlad, 1995)

Eveline Gü swój nadawk zmištrowa z wuběrnym čěskim wurěkowanjom, hačrunjež Čechowka njeje. (Rozhlad, 1995)

Přełožki

Hlej přełožki za ‚wurjekować‘