hańbować so

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

hańbować so

hańbować so(hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

werb[wobdźěłać]

wosoba singular dual plural
1. hańbuju hańbujemoj hańbujemy
2. hańbuješ hańbujetej (-taj) hańbujeće
3. hańbuje hańbujetej hańbuja (hańbuju)
aspekt ip
transgresiw hańbujo, hańbujcy, hańbowawši
prezensowy particip hańbowacy
preteritowy particip hańbowany
ł-forma hańbował, hańbowała, hańbowało,
dual: hańbowałoj, plural: hańbowali (hańbowałe)
werbalny substantiw hańbowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. hańbowach hańbowachmoj hańbowachmy
2. hańbowaše hańbowaštej hańbowašće
3. hańbowaše hańbowaštej hańbowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. hańbujmoj hańbujmy
2. hańbuj hańbujtej (-taj) hańbujće
3. hańbuj, njech hańbuje hańbujtej (-taj) njech hańbuja (hańbuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: hań-bo-wać so

Wurjekowanje

IPA: hai̯nbou̯aʧ sɔ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne hańbowaše je 63x dokładźene, hańbowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] hanibować so; hańba być

Přikłady:

[1] A tež tam so njehańbowaše tajke tajeństwo hnać. (Katolski Posoł 1915)
Hdyž pak najswěrnišo dopjelnjejcy swoje winowatosće chudźi wostanu, nimaja swojeje chudohy so hańbować, dokelž je Jězus tu samu znadobnił, a woni potom do tych słušeja, kotrymž so Zbóžnik sam runa, hdyž praji: Štož sće jenomu z najmjeńšich mojich bratrow sčinili, to sće mi sčinili. (Katolski Posoł 1915)
To je wot nana, joho nana, kotrohož drje je so hańbował, dokelž dyrbješe so jako jednory dźěłaćer chudźe žiwić. (Katolski Posoł 1915)
K wobkrućenju tejele spodźiwneje wučby njejsu so ani hańbowali, wójnu a duell jako po byću jenak wjele hódnej, na samsny schodźeńk postajić. (Katolski Posoł 1915)
Kak rjenje je, hdyž so dorosćene dźěći staršeju njehańbuja, ale jeju z lubosću zastaraja, jimaj zjawnje prócu zarunuja, kotruž staj samaj prjedy dźěćom wopokazałoj, kak zwjeselacy wobraz, widźeć staršeju, kotrajž swoje dźěći nawjedujetaj k lubosći napřećo dźědej a wowcy. (Katolski Posoł 1915)
Za njemóžne pak dyrbjało so měć, zo su we Němskej ludźo, kotrychž synojo su do zajeća přišli a so w njepřećelskim kraju namakaja, a zo so ćile ludźo njehańbuja w listach do njepřećelskoho kraja na jich synow, kotrychž listy wězo njepřećeljo sami najprjedy přečitaja, někotre parowanja a wuzkosće, kotrychž so wězo zminyć njemóžemy, jako wulku nuzu předstajeć a łžeć a skoržić, zo je petroleum drohe, rajs žadny, chlěb nic kaž hewak atd. (Katolski Posoł 1915)
Ale "modern" žony boja so tohole wopornoho puća a hańbuja so po nim kročić. (Katolski Posoł 1915)
O někotru wón skóržbu słyši "Wot wurudźenej' maćerje, Kiž so wo syna, dźowku tyši, Kiž so tych 'swojich hańbuje! (Katolski Posoł 1915)
Kaž stary Radecky tež so njehańbuje róžowc spěwać. (Katolski Posoł 1915)
Cyle prawje mjenuje basnik tu narod "maćer"; přisłowo dźěn hižo praji: "Hdyž Serb so Serbstwa hańbuje, wón swoju maćer poteptuje. (Katolski Posoł 1915)
A štóž so jutře jednoći, dźens hišće přelič sadźaki, zo , hač móže dosahać, a njetrjebał so hańbować; štóz kuchinsku česć lubo ma, so dźens tež połnje wobstara. (Zejler)
A štóz so jutře jednoći, dźens hišće přelič sadźaki, zo , hač móže dosahać, a njetrjebał so hańbować; štóž kuchinsku česć lubo ma, so dźens tež połnje wobstara. (Zejler)
To widźo hańbowaše so jałorc swojeje zawisće a dźakowaše so bohu za swoju niskosć, kiž jeho zdźeržala. (Zejler)
Před jednej hwězdu hańbujcy naš błyšć a sława haša. (Zejler)
Cid z nowym křudom zapłaćuje tu dobroćiwosć wěrkojtu a hańbujo so dopomnjuje na slub a nuzu zańdźenu. (Zejler)
Stary Mots s0 njehańbuje, dźěda łójić na słowach, před Jankom je překepsuje wjesoły na pryzelach. (Zejler)
Štóž so serbstwa hańbuje, němskich plantow hódny je! (Zejler)
Jedni praja, tón jewišćowy pólcaj na tym wina, dokelž je so Kućank před Mudrinej za njeho tak hańbował, zo je nětko jej kwoli cyle nawopačny był. (Krawža)
Trochu hańbuju so tež před nanom. (Krawža)
A potom je pječa wołać dyrbjała: \x82\ njehańbuješ so, takle z małymi ludźimi wobchadźeć! (Krawža)
Korčmar pak chodźeše čerwjeny do wočow so hańbujo a dojedna so z Handrošom přećelsce, zo nichtó zhonić njesmě, kak hłupy je był: Za Handrošowymi wěšćenjemi so prašachu tam, hdźež dyrbješe so někajke slěpcowstwo wotkryć, hdźež na rozsudźe jednoho wjesneho šołty dwělowachu a samo hdźež pobožnosć někajkeje wosady popušćić poča. (Krawža)


Přełožki[wobdźěłać]