rozkidować sej

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

rozkidować sej

rozkidować sej(hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

werb[wobdźěłać]

wosoba singular dual plural
1. rozkiduju rozkidujemoj rozkidujemy
2. rozkiduješ rozkidujetej (-taj) rozkidujeće
3. rozkiduje rozkidujetej rozkiduja (rozkiduju)
aspekt ip
transgresiw rozkidujo, rozkidujcy, rozkidowawši
prezensowy particip rozkidowacy
preteritowy particip rozkidowany
ł-forma rozkidował, rozkidowała, rozkidowało,
dual: rozkidowałoj, plural: rozkidowali (rozkidowałe)
werbalny substantiw rozkidowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. rozkidowach rozkidowachmoj rozkidowachmy
2. rozkidowaše rozkidowaštej rozkidowašće
3. rozkidowaše rozkidowaštej rozkidowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. rozkidujmoj rozkidujmy
2. rozkiduj rozkidujtej (-taj) rozkidujće
3. rozkiduj, njech rozkiduje rozkidujtej (-taj) njech rozkiduja (rozkiduju)

Ortografija

Dźělenje słowow: roz-ki-do-wać sej

Wurjekowanje

IPA: ʀɔzkidou̯aʧ sei̯

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne rozkidowaše je 0x dokładźene, rozkidowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Dokelž njejsmy hnój před słóncom, dešćom a powětrom škitali, dokelž jón teptali a z juchu poliwali njejsmy, dokelž jón po wuwoženju hnydom rozkidowali a zaworowali njejsmy, je nam z njoho najlěpše a najdróžše, dusyk, so wuparił, wudymił, "wulofćił" do wšěch kóncow swěta a polo dóstawaši słomu město połnoho hnoja, mohł rjec skórku město połnoho chlěba. (Katolski Posoł 1915)
Zaso dyrbješe wón dołho wo knjeni Judiće a tych Lubinskich wikowych wobšudźerjach powědać a měješe nuzu, dokelž dyrbješe před switanjom hišće hnój rozkidować a tohodla rano zahe stawać. (Krawža)
Na polach před Njeswačidłom Jan roboćanow widźi, muži z wolacymi zapřahami a žony, kotrež po wulkim zahonje hnój rozkiduja - wobraz to, kajkiž jón nětkle w zažnym nalěću na wšěch knježich zahonach widźiš. (Kubašec)
Na tymle polu rozkiduja hnój, a na tamnym třasu jón na rjadki. (Ćišinski)
Tu rozkiduja hnój, tam klepaja ruzle. (Ćišinski)
tež přihódny dźeń zymne a dešćikojte wjedro, a hnój dyrbješe so hišće rozkidować. (Wornar)
Tsoja wo- pacžnoscź pak knježi hischcźe w mnohich hospodarstwach: hnój so schpatnje na dworje hlada, njestajnje po roli rozkiduje a druhdy doscź njelepje zaworuje. (Serbski hospodar 1886)
Mudry dawa hnój hnydom, jeli možno, rozkidować a podworać, a to nic hłuboko. (Katolski Posoł 1913)
Štóž w zymje, hdyž su pola zamjerzłe, hnój na homołki wozy, zo by je hakle w nalěću rozkidował a zaworał, je sebi wěc hubjenje zawjedł. (Katolski Posoł 1913)
Krótki hnój lóže kidaš, nakładuješ, rozkiduješ a podtykuješ. (Katolski Posoł 1913)
Tak dyrbjachu w Pančicach ći 7 zahrodnicy, 9 starych a 5 małych chěžkarjow sćěhowace dźěła klóštrej dokonjeć, wšelake ručne dźěła, powrjestwa wjazać, na łukach dźěłać, hrjebje wuzběhować, hnój rozkidować, kał sadźeć a teptać, len hotować, morchej plěć, wowcy kupać, klóštrski dwór a zahrodu rjedźić, piwo a palenc do Noweje Wjeski wozyć, rybarstwo w Porchowje a Łukecach (Hausdorf pola Kamjenca) wobstarać a sam syče nosyć, z konjenca hnój kidać, koprowu nadobu koprowcej do Kamjenca nosyć, sněh sypać, někotre dny syc, posoła a stražnika činić, wosebje k wobstražowanju klóštrskoho dwora a kencle, kaž tež ćěłow duchownych knjezow, rowy za zemrěte knježny, duchownych a spitalske žony ryć, skónčnje hišće přasć. (Katolski Posoł 1912)


Přełožki[wobdźěłać]