spjećować so

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

spjećować so

spjećować so (hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

werb[wobdźěłać]

wosoba singular dual plural
1. spjećuju spjećujemoj spjećujemy
2. spjećuješ spjećujetej (-taj) spjećujeće
3. spjećuje spjećujetej spjećuja (spjećuju)
aspekt ip
transgresiw spjećujo, spjećujcy, spjećowawši
prezensowy particip spjećowacy
preteritowy particip spjećowany
ł-forma spjećował, spjećowała, spjećowało,
dual: spjećowałoj, plural: spjećowali (spjećowałe)
werbalny substantiw spjećowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. spjećowach spjećowachmoj spjećowachmy
2. spjećowaše spjećowaštej spjećowašće
3. spjećowaše spjećowaštej spjećowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. spjećujmoj spjećujmy
2. spjećuj spjećujtej (-taj) spjećujće
3. spjećuj, njech spjećuje spjećujtej (-taj) njech spjećuja (spjećuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: spje-ćo-wać so

Wurjekowanje

IPA: spʲečou̯ač sɔ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne spjećowaše je 39x dokładźene, spjećowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] spřećiwić so; spřećiwjeć so; stajić so; stajeć so; spjećić so; spěrać so; wobarać so; přećiwić so; poskać; wzdać so; spjelnić; prěki so stupić; naprěki so stupić; prěkować; ćeže činić; wušparanja činić; prěki dźěłać; štryki dźěłać; napřećo stupić; zapěrać so; jěžić so; wotpokazać; wotpokazować

Přikłady:

[1] Wona chcyše so sprawnosći, kotruž so ji zdaše, zo sebi naprosyć njemóže, spjećować. (Katolski Posoł 1915)
W Como, Bologni, Florencu a druhdźe su so reservistojo spjećowali. (Katolski Posoł 1915)
Podobne podawki stawachu so w druhich italskich městach, tola wšě spjećowanjo rozomnoho ludu ničo njepomhaše. (Katolski Posoł 1915)
Bóh je prawda, wěrnosć; štóž so tuž njeklaka, spjećuje so prawdźe, wěrnosći a nječesći ju. (Katolski Posoł 1915)
Z hłubokej dźakownosću spomina dźensa a přecy wótčina na swojich wojowarjow, na tamnych, kotřiž smjerće so njebojo njepřećelej so spjećuja, na tamnych, kotřiž chori abo ranjeni so wróćeja, na tamnych předewšěm, kotřiž w cuzej zemi abo na dnje morja wotpočuja wot bědźenja. (Katolski Posoł 1915)
Tamne wobydlerstwo so přečiwo tomu spjećowaše a wojowaše wo njewotwisnosć swojeho kraja wotDanskeje. (Zejler)
Wjace wot našich Serbow pod jeho knjejstwom njeje napisane, ale ze wšeho je zjawne, zo su tehdom Serbjo w našej Łužicy tak zdušeni byli, zo so njejsu křesćijanstwu tak jara kaž prjedy spjećować móhli, čehož dla je móhło so dale přesćěrać. (Zejler)
W jeho času a bórze po nim běše we Łužicach tón pólski njeměr, hdźež so mało Serbow wobroći, a dokelž so kejžoram spjećowachu, da zapadźechu zaso do pohanstwa. (Zejler)
Marijne swjećo, kotrež je pobožnosće dla při sebi nosył, wokoło Kamjenca w Hornich Łužicach zawostajił, kotrěž je so, jako su Serbja so křesćijanstwu spjećowali, do jedneje lipy schowało, hač je naposledku křesćijanstwo w kraju měr a połnu swobodnosć dobyło; tuž je so wot ludźi namakać dało, kiž su je po času Róženčanskeje kapały stajili. (Zejler)
Njeměń nichtó, zo tajke poddanstwo tak łahodne a lochke ; , čłójske prawdosće začuće so spjećuje, žołdź so přeliwa, hdyž na tamne něhdyšich knjejstwow podćišćerstwo a te wšo póžěrace zemjanske prawizna spomniš. (Zejler)
W Tydźenskej Nowinje pisaše wón wo plahowanju a hladanju skotu, wo plahowanju sadu, wo wužiwanju ratarskich gratow a wo najwšelakorišich etisko-moraliskich prašenjach, kiž nastachu z nowymi towaršnostnymi poměrami, hdyž >>čłowske prawdosće začuće so spjećuje, žołč so přeliwa, hdyž na tamne něhdušich knjejstwow podćišćerstwo a te wšo póžěrace zemjanske prawizna spomniš (Zejler)
Z mocu je so jemu spjećować dyrbjał. (Krawža)
Jich prócy a napinanju spjećowaše so hubjeny puć, nahła hora, přećežke wjezło. (Dobrucky)
Tuž wón na mnje tole dźěło połožiJa so spjećowach z cyłej swojej zrěčniwosću, to pak mi ničo njepomhaše, Imiš wosta při tym, zo to ja tež dokonjam. (Dobrucky)
Spóznać a wuznać dyrbi křesćan Boha jako swojoho Knjeza, zjawnje a cyle, runje nawopak k wonym błudnym a zaslepjenym, kotřiž w njewěrje a njeposłušnosći Knjezej njebja a zemje chroble a zacpěwajo mjez woči hladaja, hdyž nimo nich kroči, a z wusměwacym spjećowanjom, rucy w kapsy, z wodźetej hłowu, stoja a so jomu do swjatoho mjezwoča směja. (Katolski Posoł 1913)
Wšě tute wěcy budźa wulki njepokoj, što so stanje w Sołunje, w Konstantinoplu, w Małej Asiji, hdyž budźe so dźiwja wojerska drapa a fanatiske mohamedanske wobydlerstwo, njemdre a krjewjelačne, słabej mocy rozpadacoho knježerstwa spjećować, a hdyž wone započnje swoju lačnosć za wjećenjom na hidźenych "kaurach" (křesćanach) pokojić. (Katolski Posoł 1913)
Woni so spjećuja přećiwo woli, kiž je mócniša, dyžli woni su, kiž pak tola z prawdu a sprawnosću sebi žada posłušnosć a podćisnjenjo. (Katolski Posoł 1913)
Hdyž joho wolu njewukonjamy, ale přećiwo njej jednamy, potom přećiwo njomu so spjećujemy, potom joho po swojich skutkach jako swojoho Knjeza, jako swojoho krala njepřipóznawamy; joho woli so spječować, to rěka, kralowsku krónu jomu rubić. (Katolski Posoł 1913)
Wutroba so spjećuje temu. (Ćišinski)
Miliduch a Wjelesław spóznajetaj w historisce rozsudnym wokomiku nuznosć politiskeho a wojerskeho zjednoćenja, mjeztym so so Brónmil tutej progresiwnej ideji spjećuje. (Ćišinski)
Serbja, nam je dał serbsku rěč, duž njespjećujmy so jeho wěčnej mudrosći, ale chwalmy jeho wulkotnosć ze serbskim słowom (Ćišinski)


Přełožki[wobdźěłać]