žarować

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

žarować

žarować(hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

werb[wobdźěłać]

wosoba singular dual plural
1. žaruju žarujemoj žarujemy
2. žaruješ žarujetej (-taj) žarujeće
3. žaruje žarujetej žaruja (žaruju)
aspekt ip
transgresiw žarujo, žarujcy, žarowawši
prezensowy particip žarowacy
preteritowy particip žarowany
ł-forma žarował, žarowała, žarowało,
dual: žarowałoj, plural: žarowali (žarowałe)
werbalny substantiw žarowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. žarowach žarowachmoj žarowachmy
2. žarowaše žarowaštej žarowašće
3. žarowaše žarowaštej žarowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. žarujmoj žarujmy
2. žaruj žarujtej (-taj) žarujće
3. žaruj, njech žaruje žarujtej (-taj) njech žaruja (žaruju)

Ortografija

Dźělenje słowow: ža-ro-wać

Wurjekowanje

IPA: ʒaʀou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne žarowaše je 17x dokładźene, žarowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] želić; rudźić so; wobžarować; přežarować

Přikłady:

[1] A po tutej zasy žarowanjo pola sakskich katolikow, knjez biskop njeboh. (Katolski Posoł 1915)
Hdyž jich dom někotre dny Bójskoho wopyta njedósta, žarowachu pře to. (Katolski Posoł 1915)
Surowa je wójna, kotruž naše zmužite wójsko wjedźe, hdyž wojak wšoho, štož žiwjenjo móže přijomne skićeć, so wzdawši strowotu a žiwjenjo dobrowólnje wopruje, surowa tež žałosć, kotraž je do swójbow so dobyła, přetož lědma je žadyn dom, hdźeź njeměli wo mortwoho abo ranjenoho žarować. (Katolski Posoł 1915)
Rabec w mjenje wšěch druhich žarowacych zawostajenych. (Katolski Posoł 1915)
Tele žarowanjo spodobaše so jandźelej a wón dźeše: "Póńdu za tebje wóruch modlitwy woprować. (Katolski Posoł 1915)
Mje přestań žarować; Te rudźenjo wšě zaćěr, So prócuj tróštować. (Katolski Posoł 1915)
Zawěsće, hdyž je ból staršeju wulka při smjerći dźěsća, zawěsće njeje mjeńše žarowanjo dźěći wo staršeju, wosebje wo nana a zastaraćela; njebjeski tróšt potom žarowacych wutorhnje z njesměrnoho želenja, kaž to M. (Katolski Posoł 1915)
To zapopadźe bojosć wšěch A přewza dźiwanje A žarowarcy wjeselo We duši kćěješe. (Katolski Posoł 1915)
Narew je na cyłej fronće wot Ostrolenki (twjerdźizna, kiž bu mjez tym wobeńdźena) Ćišinski pak nam zanjese rjany spěw, kak wudowa žaruje a płaka wo syna, kiž zemrě w cuzbje, daloko wot žarowaceje lubosće maćerneje; jandźel njebjeski donjese jeje sylzy na "wojakowy row": 1. (Katolski Posoł 1915)
Kak mnozy budźa žarować wo našoho luboho Rječku! (Katolski Posoł 1915)
Ale daloko přez joho swójbu póńdźe žarowanjo. (Katolski Posoł 1915)
Čim wjetša budźe tuž waša radosć, zo so waše žarowanjo ruče skónči, zo změjeće zasy duchownoho wótca - a to swojoho. (Katolski Posoł 1915)
Po wuspěwanju kěrluša poswjeći předsyda najprjedy žarowace słowa našomu njezapomnitomu a swěrnomu sobustawej, hudźbnomu wjednikej našoho towarstwa, knjezej cyrkw. (Katolski Posoł 1915)
Zrudni žarowacy: mać, bratřa a sotra. (Katolski Posoł 1915)
Zrudni žarowacy: staršej, bratřa a sotry. (Katolski Posoł 1915)
A tak tróštuje wón hišće z rowa zrudnu mandźelsku, žarowace dźěći z kěrlušom: Ja znaju twoju wutrobu, Ty sy mje lubowała; Nětk pak maš wjetšu zrudobu, Hdyž smjerć je mje preč wzała. (Katolski Posoł 1915)
Wjele starosće, zrudoby a žarowanja je wójna na nas přinjesła. (Katolski Posoł 1915)
Wězo wšitkich padnjenych změjemy stajnje w dobrym wopomnjeću, dokelž su najdrohotniše, štož mějachu, swoje žiwjenjo, za nas woprowali, ale cyły lud jako lud budźe najbóle parować a tohodla tež najdlěje žarować tych, kotřiž su nic jeno jenej swójbje, ale cyłomu serbskomu narodej swěrnje słužili a za njón horliwje dźěłali. (Katolski Posoł 1915)
Mužskich jara mało, za to žónskich nadosć, wšitko w čornej drasće, mnohe w čornym šlewjeru, wěsće žarujcy wo swojich mandźelskich, synow, přiwuznych. (Katolski Posoł 1915)
Dwě dźěsći, sotra Hilža w klóštrje Kotešowje na Morawje a Hańža, a mnozy přiwuzni žaruja wo luboho zemrětoho. (Katolski Posoł 1915)
Wón hač do poslednjoho wokomika šwarny (hódny) wojak a my wšitcy žarujemy z Wami, zo smy tohole luboho towarša zhubili. (Katolski Posoł 1915)


Přełožki[wobdźěłać]