K wobsahej skočić

telefonować

z Wikisłownika

telefonować

[1] telefonować
wosoba singular dual plural
1. telefonujutelefonujemojtelefonujemy
2. telefonuještelefonujetej (-taj)telefonujeće
3. telefonujetelefonujetejtelefonuja (telefonuju)
aspekt ip
transgresiw telefonujo, telefonujcy, telefonowawši
prezensowy particip telefonowacy
preteritowy particip telefonowany
ł-forma telefonował, telefonowała, telefonowało,
dual: telefonowałoj, plural: telefonowali (telefonowałe)
werbalny substantiw telefonowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. telefonowachtelefonowachmojtelefonowachmy
2. telefonowašetelefonowaštejtelefonowašće
3. telefonowašetelefonowaštejtelefonowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. telefonujmojtelefonujmy
2. telefonujtelefonujtej (-taj)telefonujće
3. telefonuj, njech telefonujetelefonujtej (-taj)njech telefonuja (telefonuju)

Ortografija

[wobdźěłać]

Dźělenje słowow: te-le-fo-no-wać

Wurjekowanje

[wobdźěłać]
IPA: ['tɛlɛfɔnou̯ač]

Semantika

[wobdźěłać]

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne telefonowaše je 12x dokładźene, telefonowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] zawołać; zazwonić; zatelefonować; wołać

Přikłady:

[1] Słyšachmoj jeho telefonować. (Koch)
Wón smědźeše na kóšty instituta dołho telefonować, tak dołho kaž chcyše, wón dźě přichodnych wučerjow wuwučowaše. (Koch)
A wosobinski prezidenta njechaše přeco hišće wěrić, zo njemóžeš z podzemje na zemju telefonować. (Koch)
Ale bjez karusela domchowanku njeswjećimy, na wokrjesnej radźe rjekł, a předsyda je na to po cyłym wobwodźe za Kosaka telefonować dał, doniž njeběchu tajki hermančk skónčnje před Lipsčanskimi mjezami do stareje „Lanz“ zapřahnyli a do wsy přiwjezli. (Koch)
, to póńdu telefonować. (Młynkowa)
Što nětkle telefonuje? (Koch)
Bjezmócnje sedźeše za blidom a čakaše a strachowaše so pomału a hejate a twjerde mysle přewalowaše, skónčnje jej trochu zły wotmołwi:Wón hižo telefonuje.“ (Młynkowa)
Hdyž Ladek z někim telefonuje, woła a přikazuje z hłubšim hłosom a cyle wotře. (Lubina Hajduk-Veljkovićowa) [1]
Ladek zaso telefonuje. [...] Ladek měrnje dale telefonuje, rěči z jejom. (Lubina Hajduk-Veljkovićowa) [1]
Widźach ju a jeho, kak wona ke mni wróćo stupi, kak wón woteńdźe do pódlanskeje stwy a wottam z někim telefonowaše. (Koch)
Prezidentowy wosobinski telefonowaše do Drježdźan, zo dyrbi so přichodny prezidentowy termin wo něšto dozady přesunyć, dokelž so prezidentej we łužiskej krajinje lubi. (Koch)
Wosobinski prezidenta telefonowaše a telefonowaše, ale jeho handy njedósta žadyn zwisk do Drježdźan. (Koch)
Po połhodźince steješe młody lěkar w asistentnej stwě a telefonowaše ze šefom. (Marja Młynkowa) [2]
Zastojnik telefonowaše a zhoni, zo nima lubosć wosebite zakonje za sebje, hdyž dźě de jure scyła eksistentna njeje. (Brězan)
Běštaj Rejzka a Filip prěnjej, kotrajž z podzemje do nadzemje telefonowaštaj? (Koch)
Druhdy mjez sobu telefonowachmy. (Koch)
Wječor sym hišće z njej telefonował, zo bych so wobhonił, hač je pola nas doma wšitko w porjadku a rano je ju žona, kotraž wšednje za njej hladaše, namakała. (Štefan Paška) [3]
Naša chodojta je runje telefonowała. (Marja Młynkowa) [4]
Z kim Weiß telefonował? (A. Nawka)
Jako sej Ladek słuchatko hrabny, zo by telefonował, ćěrjach za nim, wzach jemu słuchatko z ruki a chcych je wróćo donjesć. (Lubina Hajduk-Veljkovićowa) [1]
Nepomukej so njeporadźi rozpowědać, kak k telefonowanju dóšło - wěc z Brunhildu, zo ze žorta nastawaše nětko dźiwna swjata nóc -, dokelž Cettelka powědaše dale. (Koch)
To hižo njeje hra, to je woprawdźitosć, we kóždym detajlu, w kwětkach, padacych z klina zalubowaneje, w telefonowanju ruskobrodateho diakona, we wšěm tym, štož na jewišću njebě: žadyn positiwny rjek, žadyn kubłar. (Koch)
Po dołhim telefonowanju z bliskeje korčmy přizjewi so Cyžowa hospoza. (Rozhlad, 1996) [5]
Zo njebě telefonowanje před 40 lětami tak jednore kaž dźensa njech mały citat z HTK ilustruje: „Nastawaju-li ćeže za čas dalokorozmołwy, potom zdźěl to prošu hnydom dalokorěčnemu zarjadej z tym, zo při wólbnym posrědkowanju z čisłowej tačałku nulu woliš a ju wotběžeć daš, při ručnym posrědkowanju widličkowu připrawu cyle krótko wjace króć stłóčiš.“ (Rozhlad 1997)


Přełožki

[wobdźěłać]
Zapadosłowjanske
[wobdźěłać]
Wšitke
[wobdźěłać]

Referency a dalše informacije

[wobdźěłać]
  1. 1 2 3 Lubina Hajduk-Veljkovićowa: „Kontakt.“ W: Lubina Hajduk-Veljkovićowa Strony 18–25. Referencny zmylk: Fehlerhaftes <ref>-Element: Der Einzelnachweis mit dem Namen „Lubina Hajduk-Veljkovićowa: Kontakt/Paternoster2 2006“ wurde mehrere Male mit unterschiedlichen Inhalten definiert.
  2. Marja Młynkowa: Zhromadźene spisy. Zwjazk 1. Dny w dalinje, 1965. Citowane po uni-leipzig.de: Wortschatz.de
  3. Štefan Paška: „Zahroda.“ W: Lubina Hajduk-Veljkovićowa Strony 58–61.
  4. Marja Młynkowa: Zhromadźene spisy. Zwjazk 2. Powědančka a drobna proza. Budyšin: Domowina, 1965. Citowane po uni-leipzig.de: Wortschatz.de
  5. Rozhlad, Serbski kulturny časopis, 1996. Citowane po uni-leipzig.de: Wortschatz.de